Oekraïne Oekraïne

Oekraïne

Het zal u niet zijn ontgaan: de oorlog in Oekraïne is nu zijn derde jaar ingegaan en het einde lijkt nog niet in zicht…

Even stond het land weer in het middelpunt van herdenkingen en allerlei tv programma’s. Ik zag onlangs de bijzonder indrukwekkende documentaire ‘20 days in Mariupol’, gemaakt door Oekraïnse journalisten gedurende de eerste 20 dagen van de oorlog. Op de 20e dag konden zij hier niet langer blijven.
De beelden zijn keihard en hartverscheurend, pijnlijk en soms bijna niet om aan te zien. Je wordt als kijker midden in het oorlogsgeweld gezogen en ziet mensen daar heftig onder lijden.
Oorlogsjournalisten zien hun werk als een missie om de wereld te laten zien wat er gebeurt. Mensen met een missie heeft de wereld op alle terreinen nodig. Mensen die ergens voor stáán en ergens voor gáán, mensen die hun hart laten spreken, vol daadkrachtig mede-leven met mensen in nood.

Heel klein maar wel concreet doen wij dat als gemeente ook. U weet ongetwijfeld dat er momenteel een Oekraïens gezin in de pastorie woont. Dat is een zinvolle bestemming voor dit huis dat nu anders toch maar leeg zou staan (wel in hoopvolle verwachting dat een predikant met zijn of haar gezin hier zal komen wonen natuurlijk).
Ook wíj mogen mensen met een missie zijn: hoop verspreiden in onze eigen omgeving door er echt te zijn voor elkaar. Wij mogen warmte en verbondenheid uitstralen in een wereld die mensen soms bang en verdrietig maakt.
Zo zijn we in vertrouwen onderweg naar Pasen. Die ene morgen waarop alles ánders wordt, blijft verbonden met alles wat eraan vooraf is gegaan. Want het is de Gekruísigde die leeft en de tekenen van zijn lijden zijn nog zichtbaar. Er daagt licht aan het einde van de tunnel, er ontstaat nieuwe hoop vanuit Jezus’ dood aan het kruis. In die gelovige verwachting gaan wij onze weg.
Met hartelijke groet,
ds. Evert van der Veen,  epvdveen@hotmail.com, 06 – 19442906

terug