Kerk zijn met alle generaties Kerk zijn met alle generaties
Kerk zijn met alle generaties                      Kernwaarde 6 – Beste buren zijn

Hoe de kerk zich verhoudt tot de samenleving hangt nauw samen met de manier waarop wij die samenleving beoordelen. Zien we haar vooral als bedreigend of als een plek waar God al aan het werk is? Die vraag raakt aan de kern van ons gemeente-zijn.
In zijn boek Merkbaar aanwezig benadrukt David Fitch dat veel westerse christenen hun geloof vooral zien als iets persoonlijks: een binnenkamerervaring die we inpassen in ons drukke leven. Maar Gods aanwezigheid is geen privézaak. Het hart van het christelijk geloof is dat God in Christus aanwezig is in deze wereld. Waar wij ons voor Hem openstellen, mogen wij Zijn aanwezigheid herkennen en zichtbaar maken. Jezus zegt in de Bergrede dat wij het zout van de aarde en het licht van de wereld zijn. Het begint in ons hart, bij het evangelie, en van daaruit verbinden wij ons met de ander.
Jezus laat zien hoe dat eruitziet. In het gesprek met de Samaritaanse vrouw doorbreekt Hij grenzen tussen landen, culturen, man en vrouw en zelfs religieuze scheidslijnen. In de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan klinkt de vraag: wie is mijn naaste? Misschien nog wel indringender: voor wie bén ik een naaste?
Tegelijk merken we hoe lastig dat vandaag kan zijn. De samenleving is sterk gepolariseerd. Mensen lijken zich steeds meer terug te trekken in hun eigen gelijk. Standpunten verharden, gesprekken worden snel spannend of vermoeiend. Dat maakt het niet eenvoudig om het gesprek aan te gaan over thema’s als Israël en Gaza, klimaatverandering of andere actuele vragen. Juist jongeren voelen die spanning sterk. Zij vragen zich af wat het betekent om als christen in deze samenleving te staan en wat de kerk zichtbaar maakt als het gaat om vrede, gerechtigheid en zorg voor de schepping.
Onderzoeken laten zien dat jongeren soms afhaken wanneer zij ervaren dat de kerk vooral bekendstaat om waar zij tégen is, in plaats van waar zij vóór staat. Dat vraagt van ons een open, luisterende houding. Niet kritiekloos meegaan met de cultuur, maar ook niet uit angst zwijgen. Juist in een gepolariseerde tijd mag de kerk een oefenplaats zijn voor respectvol gesprek, voor luisteren, voor bewogenheid.
Kerk-zijn betekent: beste buren zijn. Nabij, betrokken en dienstbaar. De kerk is geloofwaardig wanneer zij doet wat zij verkondigt. Een concreet voorbeeld is hoe wij samen bouwen aan De Rank en deze ook toegankelijk maken voor jongeren. Zo wordt zichtbaar dat wij van betekenis willen zijn voor onze omgeving.
De vraag die steeds terugkomt is: “Waar laat de levende Heer ons vandaag gemeenschap zijn, voor elkaar en voor het dorp?

Marijke de Vries.
terug